Deformacjom kręgosłupa w przebiegu mózgowego porażenia dziecięcego i innych
patologii nerwowomięśniowych towarzyszy wiele nieporozumień.
Niejednokrotnie zbyt późne zgłoszenie się pacjenta do ortopedy uniemożliwia
leczenie operacyjne tych chorych, jak np. w dystrofii mięśniowej typu
Duchenne’a.
Chorzy z postępującymi deformacjami kręgosłupa w przebiegu skolioz
nerwowomięśniowych powinni być operowani wcześnie, zwykle w wieku 12-14 lat,
przy wartościach skrzywienia osiągających 30-40 stopni, tak by postęp choroby
podstawowej, nie doprowadził do istotnych zaburzeń czynności oddechowej,
uniemożliwiając jednocześnie przeprowadzenie operacji kręgosłupa.
Celem
leczenia u tych chorych jest stworzenie im komfortu życia polegającego na
przystosowaniu ich do siedzącego trybu życia oraz zahamowanie postępującego
ucisku narządów wewnętrznych przez krzywiący się kręgosłup.
RTG AP.
Duża deformacja o charakterze nerwowo-mięśniowym.
RTG w pozycji AP.
Stan po stabilizacji kręgosłupa w przebiegu skoliozy nerwowo-mięśniowej u
pacjenta z chorobą Duchenne’a
RTG B (boczny).
Zdjęcie wykonane przed operacją.
Pacjent siedzi jedynie na wózku.
W związku z dużą wiotkością kręgosłupa
nie jest w stanie siedzieć samodzielnie.
Stan po operacji kręgosłupa ze stabilizacją.
Pacjent samodzielnie siedzi.
STRONA GŁÓWNA
