|
 |
LECZENIELeczenie zachowawcze obejmuje:
programy edukacyjne – wskazujące m.in. na sytuacje przeciążające kręgosłup, jak
np. pochylanie się i siedzenie, konieczność zachowania aktywności fizycznej.
Postępowanie farmakologiczne obejmuje: stosowanie niesterydowych leków przeciw
zapalnych i przeciwbólowych, uspakajających i rozluźniających mięśnie.
W okresie późniejszym dobre efekty przynosi stosowanie fizjoterapii.
Brak skuteczności leczenia zachowawczego, nasilające się objawy neurologiczne,
cechy niestabilności kręgosłupa stanowią wskazania do leczenia operacyjnego.
Stosowane do tej pory klasyczne metody operacyjne o typowo neurochirurgicznym
charakterze, mające na celu jedynie odbarczenie kanału kręgowego i elementów
nerwowych, coraz częściej wypierane są przez nowoczesne metody rekonstrukcyjne
wykorzystujące stabilizację kręgosłupa.
Możliwość odtworzenia wysokości przestrzeni międzytrzonowych, zapobieganie
niestabilności kręgosłupa, to w chwili obecnej standard postępowania powszechnie
uznawany na świecie.
Fot. 10. Radiogram i MRI pacjenta przed i po stabilizacji kręgosłupa L5-S1 w
przebiegu zmian zwyrodnieniowych.
|
STRONA GŁÓWNA
ZWYRODNIENIOWE
